Bu kadar duyarsız olabiliriz...!

Belki biraz sıkıcı bir yazı ama her ziyaret edenin okumasını temenni ederim;
Pek çok yere kuruma ve kişiye yazdım ama umursanmadım ve önemsiz kaldı. Şimdi sizlere söylüyorum. Televizyon yayınlarında televizyonunuzun sesini sonuna kadar kapatıp izlemeyi denediniz mi hiç? Türkiye'de televizyonu bu şekilde izlemek zorunda olan binlerce işitme engelli var. Kimse bunlar için yayınlarında bir iyileştirme bir çalışma yapmıyor.
Bu kadar duyarsız olabilirler.
Saygılar...

Otizm ile ilgili uzman bir site : http://www.sunduzyildiz.com

SANIRIM BU KADAR



Bu blog yayın hayatını sona erdirmiştir. Geçmişe dair bir hatıra olması için kapatılmadan bırakılmıştır. Takip ederek yorum yapmış değerli insanlara teşekkür ederim.

Sevgi & Saygılarımla
Şair değilim.

Geri dönmediğin zaman

Koşar adım uzaklaştığında hayatından
Geriye dönmediğin zaman bilemezsin geleceği
Geçmiş fısıldarken yüreğine geleceği
Kulakların duymaz gerçeği
Söndüğü zaman yüreğindeki kor alev
Geçmişi özler gibi gözlerin nemli
Ağlamak yakışır sana
Geleceği kaybettiğin dünden beri
Kısa bir hikaye yazarsın
Tüm benliğini adadığın
Bir çocuğa isim vermek gibi başladı ilk satır
Heyecanlanmış olsada karmaşıktı düşünceler
Biraz düş serpiştirdi harflerin arasına
Kısa bir hikaye yazıyordu şiir tadında
Başkalarında görürdü
Onda da olsun isterdi tüm dünya
Her masal gibi pembe renkli düşleri
Oyuncak bebeği ile uyuduğunu hayal ederdi.
Yanmayan soba başında ürkek ve titrek
Acımasız olmak zordunda mı
Elinde bir kuru vicdanla girdi kapıdan içeri
Yankılanıyordu kulaklarda çığlık sesleri
Ceket gibi çıkarıp astı sevgisini
Merhamet küsmüş yüreğine gözleri sisli
Örseledi biraz git öte dedi
Hayatından geçmişti belli yaşatmayacak kimseyi
Herşey yaşanmış olsada hepsi bir mazi
Acımasız olmak zorunda mı zor soru belli
Gitmek istemediğin zaman olur
Zincirden halka vardır bileklerinde
Mil çekmiştir cahillik gözlerine
Kimseyi inandıramadı sözlerine
Kader diyerek kaderine terk edilmiş
Bir çift göz yaşı tohuma hayat veren
umut olduğunda yeşeren yüreğinde
Ve geçmiş dolanır kara bulut gibi tepende
Her şey güzeldi hayatında özlenen
Hayatı bırakıp bilinmezliğe
Gitmek istediğin zaman olur sebepsiz yere
Bilinmezlik sır değildi paylaşılan
Yaşadığını yaşanmış gibi görürdü.
Sanki olmuş bitmişti her şey
Yaşamak anlamsızlaşsada düşüncede
Yaşıyordun nefes doluyor ciğerlerine
Kan akıyor damarlarına
Bir bakış değiyor gözlerine
Bir mana bütünleşiyor benliğinle
Olmuş bitmişti her şey
Tekrarını oynar gibiydi anlamsız
Bilinmezlik rüyası gibi daldığımız hayat
Ve yaşadığımız
Kendimize sakladığımız paylaşmadığımız hayat
Sır gibi gözden uzak her şey
Bilinmezlik abidesi görürdü kendini
Oysa ortadaydı gün gibi
Bilinmezlik sır değildi paylaşılan
Zaman olur geçmiş değildir
Dejavu geçer bazen hayat
Yaşanmıştır yaşadığın
Geçmiş değildir o vakit geleceğe dair
Kaygıları bir kenara bırakıp
Kan ağlayan yürekleri saydığın
Teselli verecek gücün olsa da
Ardına bakmadan kaçtığın
Zaman olur geçmiş değildir
Bu gece hüzün vaktimi çaldı
Sensiz vuslat zamansız kaldı
O bakışın değil mi aklımı aldı
Yine sensiz saatler kalbimi çaldı

Sensizlik Korkusu

Hayatımda var sensizlik korkusu
Sarmış bedenimi teninin kokusu
Ayrılık olacaksa işin sonunda
Yürümek istemiyorum bu gidiş yolunda
Ne olacaksa sonum bir bilinmezlik
Bilmek istiyorum sensiz olmasın.

Tükenmekti Yazmak

Yaşamıyorsun ki yazacaksın
Yazmayı bilmek için yalnızlaşmak
Yalnızlaşmak için yalnızlaşmak
Anlamak için düşünmek ve bulmak
Hakikat dediğimiz yer gök
Bilinmez değil sır olan
Bilinmek isteyendir hakikat
Uzun bir bekleyişin ardından yazmak
Gönlünü doyurmak mı dersin
Peşinden koşmak bulmak mı dersin
İlham perilerini
Değildi aradığım cevap hiç biri
Yaşamaktı yazmak dolu dolu duygulu
Yağmur gibi dingin toprak gibi beklemek hasretle
Uzak durdukça hayata benliğinden uzaklaşmak
Belki de buydu sır hakikatten uzaklaşmak
Varlığın dışında aramak
Bir umut verirler eline bir ömrü harcadığın
Bir gün diye beklediğin olmayacak bilmediğin
Bir gün diğer gün ve yıllar sonrası
Bir umuttur seni besleyen
Oysa yoktur yolun sonunda bir bekleyen
Yazmak tükenmekti kendimce uzaklaşmak hayattan
Tüketmekti kendini yazdıkça mısraları
Anlıyorum ki
Hakikat sır değildi bilinmek isteyen
Yazmak değildi tüketen yaşadıkça yazmak var coşkulu
Tükenmek yaşamamak fikrimce